Ćwiczenie 13


Arkusze stylów

E-biznes, ebook, loga, dzwonki, tapety

Języki służące do budowy stron WWW zostały uzupełnione o potężne narzędzie do formatowania dokumentów internetowych - style (CSS - Cascading Style Sheets). Umiejętne stosowanie stylów pozwala całkowicie odmienić wygląd strony, nie szkodząc zarazem przeglądarkom, które stylów nie interpretują. Styl, będący zespołem kodów formatujących (jednego czy kilku), pozwala obecnie globalnie lub lokalnie zmieniać sposób formatowania wybranego fragmentu dokumentu. Style są obecnie w znacznej mierze interpretowane przez przeglądarki: Netscape Communicator 4.x i 6, Internet Explorer 4 i 5 oraz Opera 5. Dzięki nim będzie można stopniowo rezygnować z formatowania bezpośrednio za pomocą HTML, przerzucając odpowiedzialność na style. W ten sposób HTML pozostanie w swej czystej postaci i nie będzie już ryzyka niekontrolowanego rozbudowywania zestawu znaczników.

Budowa stylu

Ogólne polecenie stylu ma postać:

selektor { cecha: wartość }

Selektorem jest po prostu polecenie języka, np. P, LI, TD, BODY itd. Cechą jest pewna własność danego znacznika, np. wielkość i styl czcionki dla akapitu. Wartość konkretyzuje cechę, np. 12pt czy bold dla czcionki. Zawartość nawiasów klamrowych, czyli cechę i wartość, określamy także mianem deklaracji stylu.

Przykład:

P {font-family: Times}

Selektorem jest P, cechą - rodzina czcionek, wartością - Times.
Możemy oczywiście łączyć ze sobą różne cechy i wartości, zgodnie ze schematem:

Selektor { cecha1: wartość1; cecha2: wartość2 }

Wstawianie stylów

Style mogą być umieszczane w dokumencie na kilka sposobów:

Dołączanie do zewnętrznego arkusza stylów

Każdą stronę można dołączyć do zewnętrznego arkusza stylów, w którym są zdefiniowane własności różnych elementów - interpretują to polecenie Internet Explorer 4 i 5, Netscape 6 i Opera 5.

Przykład 1

Zaprezentowana strona została połączona z zewnętrznym arkuszem - arkusz_1.css (rozszerzenie .css), umieszczonym w innym folderze co strona html. Budowa arkusza, na której oparto stronę wygląda następująco:


<STYLE TYPE="text/css">
<!--
BODY {
       margin-top: 10pt;
       margin-bottom: 10pt;
       margin-left: 10pt;
       margin-right: 10pt;
       font-family: Tahoma, "Arial CE", Arial;
       background-color: #F5F5DC;
       cursor: crosshair;
}
H1 {
       font-family: Verdana;
       font-weight: normal;
       font-style: italic;
       font-size: 40pt;
       color: #FFFFFF;
       background: #CC9933
}
H2 {
       font-family: Verdana;
       font-weight: normal;
       font-style: normal;
       font-size: 20pt;
       color: #996600;
}
P {
       font-family: Verdana;
       font-weight: normal;
       font-style: normal;
       font-size: 10pt;
       color: #000000;
       text-indent: 10pt;
       text-align: justify;
}
-->
</STYLE>
W zaprezentowanej stronie część nagłówkowa wygląda następująco:

<HTML>
<HEAD>
<META HTTP-EQUIV="content-type" CONTENT="text/html; CHARSET=iso-8859-2">
<TITLE>Tytuł</TITLE>
<LINK REL="stylesheet" HREF="..css/arkusz_1.css" TYPE="text/css">
</HEAD>

Zwróćmy uwagę na wiersz (pogrubiony) zawierający odniesienie do arkusza. Jest on umieszczany w ramach części nagłówkowej (HEAD) i ma ściśle określoną składnię. HREF wskazuje ścieżkę do katalogu, w którym jest umieszczony arkusz. Może on być oczywiście ulokowany w tym samym folderze, co strony zawierające odniesienie do niego. Wszystkie definicje zewnętrznego arkusza stylów są automatycznie przyjmowane przez elementy danej strony.
Stosowanie zewnętrznego arkusza ma tę zaletę, że nie jest konieczne wprowadzanie stylów na konkretnej stronie, zmniejszamy objętość plików, a także możemy za pomocą zmiany jednego parametru w arkuszu stylów zmienić wygląd wszystkich stron, które się odwołują do tego arkusza (np. kolor tytułu czy wielkość czcionki akapitów).

W zaprezentowanym przykładzie, dla znaczników BODY, H1, H2 i P wartości zostały zdefiniowane za pomocą arkusza stylów. Chcąc zatem zmienić wygląd strony możemy dołączyć nowy arkusz lub zmodyfikować istniejący.

Zmieniając w arkuszu, wartości opisujące kolor czcionki (color:) i kolor tła (background-color:) możemy "przebudować" jej szatę graficzną.
Na potrzeby niniejszej lekcji zostały utworzone dwa pliki html, które różnią się jedynie wierszem opisującym dostęp do arkusza. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby utworzyć kilka arkuszy i w zależności od potrzeby wprowadzić na stronie html (w części nagłówkowej) odwołanie do tego, który jest potrzebny.

Cechy selektora

W przedstawionych przykładach wykorzystane zostały style opisujące:

Własności czcionek
Rodzina czcionek (font-family) Tahoma, "Arial CE", Arial
Styl czcionki (font-style) italic, normal
Waga czcionki (font-weight) normal
Wielkość czcionki (font-size) 20pt
Własności tekstu
Wyrównanie tekstu (text alignment) justify
Wcięcie tekstu (text indent) 10pt
Kolor i tło
Kolor (color) #FFFFFF
Kolor tła (background color) #F5F5DC
Marginesy zewnętrzne
Górny margines (top margin) 10pt
Prawy margines (right margin) 10pt
Dolny margines (bottom margin) 10pt
Lewy margines (left margin) 10pt
Kursory
(cursor) crosshair



Ćwiczenie:

Wykorzystując edytor spróbuj samodzielnie stworzyć prosty arkusz i dołącz go do dowolnego pliku html. Pamiętaj aby zapisując arkusz nadać mu rozszerzenie css.





Jeżeli dotarłeś do tego miejsca, to serdecznie Ci gratuluję!



Zapamiętaj!

  1. Ogólne polecenie stylu ma postać:
    • selektor { cecha: wartość }
  2. Style mogą być umieszczane w dokumencie na kilka sposobów:
    • Kody formatujące są umieszczane w środku tekstu (styl lokalny, in-line style) i dotyczą wybranego znacznika dokumentu.
    • Kody formatujące są umieszczane w środku tekstu, obejmują większy fragment dokumentu i nie są związane z wybranymi znacznikami (rozciąganie stylu i wydzielone bloki).
    • Kody formatujące są umieszczane na początku strony, w nagłówku HEAD, i oddziałują na cały dokument (zagnieżdżanie stylu).
    • Kody formatujące są umieszczane na wzorcowych stronach (lokalnie lub na serwerze), a w dokumentach wstawiamy odpowiednie odwołania do tych stron, co powoduje automatyczne zmiany sposobu formatowania. Są to odwołania do tzw. stylów zewnętrznych.
    • Kody formatujące są importowane z innej strony za pomocą polecenia @import.
  3. Wiersz zawierający odniesienie do arkusza ma postać:
    • <LINK REL="stylesheet" HREF="nazwa_arkusza.css" TYPE="text/css">
  4. Stosowanie zewnętrznego arkusza ma następujące zalety:
    • nie ma konieczności wprowadzania definicji stylów na każdej stronie,
    • zmniejszamy objętość plików,
    • za pomocą zmiany jednego parametru w arkuszu stylów możemy zmienić wygląd wszystkich stron, które się odwołują do tego arkusza (np. kolor tytułu czy wielkość czcionki akapitów).


ebiznes.bitdom.com
Napisz do mnie
autor